A case-control study of skin conductance biofeedback on seizure frequency and emotion regulation in drug-resistant temporal lobe epilepsy. Kotwas I1, McGonigal A2, Khalfa S3, Bastien-Toniazzo M4, Bartolomei F2, Micoulaud-Franchi JA5. Int J Psychophysiol. 2018 Jan;123:103-110
Bu çalışma, ilaca dirençli temporal lob epilepsisinde (TLE) deri iletkenliği biofeedback’inin anksiyete bozuklukları, depresif bozukluklar ve stres üzerindeki etkilerinin fizyolojik temelini incelemektedir. Bu yöntem, nöbetlerin azaltılması ve TLE ile sıklıkla ilişkili psikiyatrik eş tanıların iyileştirilmesi açısından ilgi çekicidir. Amacımız, biofeedback’in nöbet kontrolü ve duygu düzenlemesi üzerindeki etkisini daha iyi anlamaktı. TLE’li on beş hasta 12 deri iletkenliği biofeedback seansı ile tedavi edilmiş ve bekleme listesindeki 15 kontrol TLE hastasıyla karşılaştırılmıştır. Hastalar nöbet sıklığı, anksiyete ve depresyonun klinik değerlendirmeleri ve kısa filmlerle uyarılan beş duyguya (korku, tiksinti, üzüntü, mutluluk ve huzur) verilen deri iletkenliği yanıtları (SCR) açısından değerlendirilmiştir. Biofeedback eğitimi, biofeedback grubunda ortalama -%47,42’lik bir azalma ile nöbet sıklığını anlamlı ölçüde azaltırken, kontrol grubunda iki ölçüm zamanı arasında fark görülmemiştir. Biofeedback grubunda depresyon ve sürekli anksiyetede anlamlı bir iyileşme saptanmış, kontrol grubunda ise saptanmamıştır. Biofeedback uygulamasından sonra hiçbir duygu için SCR’de farklılık görülmemiştir. Biofeedback süresince SCR’deki ortalama değişim ile nöbet sıklığındaki azalma arasında bir korelasyon bulunmuş, ancak SCR değişiklikleri ile psikiyatrik eş tanı puanları arasında korelasyon bulunmamıştır. Bu sonuçlar, biofeedback’in duygu durumu ve nöbet kontrolü üzerinde birbirinden bağımsız etkileri olduğunu göstermektedir. Anksiyete ve depresif belirtilerdeki iyileşmeler SCR ile ilişkili değilken, nöbet kontrolündeki iyileşme SCR ile ilişkiliydi; bu da iki olgunun altında farklı mekanizmalar yattığını düşündürmektedir.