Hart Rate Variability Biofeedback Increased Autonomic Activation and Improved Symptoms of Depression and Insomnia among Patients with Major Depression Disorder. Lin IM, Fan SY, Yen CF, Yeh YC, Tang TC, Huang MF, Liu TL, Wang PW, Lin HC, Tsai HY, Tsai YC1.

AMAÇ: Otonom dengesizlik, majör depresif bozukluğun (MDD) altında yatan psikopatolojik bir mekanizma olarak kabul edilmektedir. Kalp hızı değişkenliği (HRV), otonom aktivasyonun bir göstergesidir. Kötü uyku kalitesi MDD hastalarında yaygındır. HRV biofeedback (BF), fiziksel hastalığı ve ruhsal bozukluğu olan hastalarda otonom dengeyi düzenlemek için kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, MDD ve uykusuzluğu olan hastalarda HRV-BF’nin depresif belirtiler, uyku kalitesi, uyku öncesi uyarılma ve HRV indeksleri üzerindeki etkilerini incelemekti.

YÖNTEMLER: Bu olgu-kontrol çalışmasına MDD tanısı olan ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PSQI) puanı 6’nın üzerinde olan hastalar alınmıştır. HRV-BF grubu 6 hafta boyunca haftalık 60 dakikalık bir protokol uygulanmış, yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş kontrol grubu ise yalnızca tıbbi bakım almıştır. Tüm katılımcılar Beck Depression Inventory-II, Beck Anxiety Inventory, PSQI ve Pre-Sleep Arousal Scale ile değerlendirilmiştir. Solunum hızları ve elektrokardiyografi de ön test ve son test koşullarında dinlenme durumunda, HRV-BF grubunda ayrıca 1 aylık takipte ölçülmüştür.

BULGULAR: HRV-BF grubunda kontrol grubuna kıyasla depresyon ve anksiyete belirtileri, uyku kalitesi ve uyku öncesi uyarılma anlamlı ölçüde iyileşmiş, HRV indeksleri artmıştır. Ayrıca HRV-BF grubunda, ön test değerlerine kıyasla son testte ve 1 aylık takipte depresyon ve anksiyete belirtilerinde anlamlı iyileşme, solunum hızında azalma ve HRV indekslerinde artış saptanmıştır.

SONUÇ: Bu çalışma, HRV-BF’nin MDD hastalarında otonom dengeyi, baroreflexi ve depresyon ile uykusuzluk belirtilerini iyileştirmek için yararlı bir psikososyal müdahale olduğunu doğrulamıştır

The efficacy of biofeedback for the treatment of insomnia: a critical review. Lovato N, Miller CB, Gordon CJ, Grunstein RR, Lack L.

ARKA PLAN: Terapötik etkinliğine ilişkin ampirik kanıtlar tutarsız olmasına karşın, uykusuzluk için farmakolojik olmayan bir tedavi seçeneği olarak biofeedback’in popülerliği son zamanlarda artmıştır.

AMAÇ: Bu derlemenin amacı, uykusuzluğun tedavisinde biofeedback kullanımının etkinliğini sistematik olarak değerlendirmekti.

YÖNTEMLER VE BULGULAR: Elektronik veri tabanlarında (PubMED, MEDLINE, OvidSP, Ovid EMBASE, PsychInfo, Cochrane İncelemeleri dahil The Cochrane Library), klinik çalışma veri tabanları ve kayıtlarında (Clinical Trials Database [US], Australian New Zealand Clinical Trials Registry [ANZCTR]) ve çevrimiçi dergilerde (ör. SLEEP, Sleep Medicine) yapılan tarama 92 çalışma belirlemiştir. Bunlardan 50 yayın, uykusuzluk tedavisinde biofeedback kullanımına ilişkin tanımlayıcı veya derleme makaleleriydi; ek olarak 37 yayın ayrıntılı dahil etme ölçütlerini karşılamıyordu (ör. özgün araştırma olmaması, katılımcıların uykusuzluk tanı ölçütlerini karşılamaması). Altı tam metin makale dahil etme ölçütlerini karşılamış ve bu derlemeye alınmıştır. Zayıf çalışma tasarımı (küçük örneklem büyüklüğü, kontrol grubu eksikliği) gibi yöntemsel kusurlar, bu alandaki çalışmaların bugüne kadarki geçerliliğini sınırlamakta ve gözlenen değişiklikleri büyük olasılıkla etkileyen, uygulamayı yapanların ilgi ve özeni ile hastanın beklenti ve motivasyonları gibi belirtilmemiş diğer etkenleri yeterince hesaba katmamaktadır.